Adaptacja powieści Henryka Sienkiewicza.
Najazd Szwedów na Polskę, lata 1656-60. Zaręczony z Oleńką Billewiczówną chorąży orszański Andrzej Kmicic opowiada się początkowo po stronie sprzyjających Szwedom Radziwiłłów. Uznany przez szlachtę i narzeczoną za zdrajcę, zaczyna rozumieć, że Radziwiłłom chodzi nie o Polskę, ale o własne interesy, marzy im się nawet korona królestwa. Porywa księcia Bogusława, by zawieźć go do Jana Kazimierza i w ten sposób odkupić winy wobec królewskiego majestatu. Jednak Bogusław ciężko go rani i umyka pogoni. Po dojściu do zdrowia chorąży orszański Andrzej Kmicic udaje się z Soroką i Kiemliczami do Częstochowy. Broni klasztoru przed Szwedami, wysadza groźną kolubrynę. Dostaje się do niewoli, z której ucieka na Śląsk, do Jana Kazimierza. Omal nie ginie, własnym ciałem zasłaniając króla w bitwie w wąwozie. Wyznaje monarsze swoje dzieje, przyznaje się do nazwiska Kmicic i zostaje zrehabilitowany. Odtąd bierze udział w dalszych walkach ze Szwedami na czele królewskiej chorągwi.
(fot. PAT)

Komentarzy: 1

Pseudonim: