Lato 1954 roku, Essen. Christa Lubanski samotnie wychowuje troje dzieci: najstarszego syna Bruno, który swoją przyszłość wiąże tylko z muzyką, córkę Ingrid i 11-letniego Matthiasa, zafascynowanego futbolem. Jej mąż, Richard, w 1943 roku trafił do rosyjskiej niewoli. Wszyscy czekają na jego powrót, ale mijają lata, a on nie daje znaku życia. Nawet nie wie o istnieniu drugiego syna, który przyszedł na świat już po jego wyjeździe. Christa prowadzi bistro, z trudem zarabiając na utrzymanie rodziny. Lokal przynosi niewielkie dochody. Kraj jest pogrążony w kryzysie, wielu klientów baru jest bezrobotnych, zazwyczaj proszą o kredyt, a Christa nie potrafi odmawiać starym znajomym. W interesach pomaga kobiecie córka Ingrid, która jest kelnerką. Matthias całymi dniami przebywa poza domem. Interesuje się piłką nożną, a jego idolem jest grający w reprezentacji Helmut Rahn. Jedenastolatkowi imponuje gwiazdor sportu, który jest dla niego wielkim autorytetem. Helmut zastępuje mu ojca, którego chłopiec nigdy nie poznał. Całe Essen żyje przygotowaniami do Piłkarskich Mistrzostw Świata w Szwajcarii. W reprezentacji kraju jest również Helmut Rahn, który wraz z resztą drużyny i trenerem Seppem Herbergerem wyjeżdża do Monachium. Na dworzec kolejowy odprowadza go Matthias. Tymczasem Christa otrzymuje wiadomość od męża, który zawiadamia rodzinę, że wkrótce wraca do domu.
(fot. stopklatka.pl)

Komentarzy: 2

Pseudonim: