Tytułowe sztuczki to pewna gra z losem, jaką uprawiają bohaterowie, usiłując wpłynąć na bieg wydarzeń. Raz owe sztuczki dotyczą ich, kiedy indziej znów obcych ludzi, którym chcieliby pomóc. Los jest jednak przekupny: jeśli ma nam coś dać, często domaga się czegoś w zamian.

6-letni Stefek i jego 17-letnia siostra Elka mieszkają w obskurnej kamienicy w Wałbrzychu. Ich matka jest ekspedientką w sklepie warzywnym, ojca Stefek nie pamięta: przed laty porzucił żonę i dzieci dla innej kobiety. Pewnego dnia chłopiec widzi na dworcu mężczyznę w garniturze i z teczką, który wydaje mu się podobny do postaci ojca ze zdjęcia. Odtąd chłopczyk regularnie bywa na dworcu, gdzie obserwowany przez niego mężczyzna codziennie przesiada się w drodze do pracy. Czasami chłopcu udaje się zamienić z nim parę słów dzięki zastosowaniu jednej ze swoich sztuczek polegającej na rzucaniu na tory garści drobniaków w celu opóźnienia odjazdu pociągu. Pewnego dnia ta sama sztuczka spowoduje wreszcie, że mężczyzna w ogóle nie zdąży wsiąść na czas do wagonu i zostanie na peronie. Stefek w swoje starania o odzyskanie ojca wciąga już nie tylko Elkę, ale i zakochanego w niej Jurka.
(fot. TVP)

Komentarzy: 10

Pseudonim: