Paryż lat 60. Małą, zawsze zatłoczoną uliczkę na jednym z przedmieść stolicy zamieszkuje głównie ludność napływowa różnych ras. Właśnie tam stary Arab Ibrahim prowadzi swój sklepik. Znajduje się on dokładnie naprzeciwko mieszkania, które zajmuje nastoletni Mojżesz ze swoim ojcem. Chłopak nie czuje się szczęśliwy: mrukliwy, zgorzkniały ojciec stracił wszelką radość życia z chwilą, gdy żona porzuciła go dla innego. Mężczyzna wychowuje syna dość surowo. Mojżesz często wpada do sklepiku Ibrahima, nawiązuje się nić sympatii. Gdy pewnego dnia ojciec Mojżesza zwolniony z pracy popełnia samobójstwo, właśnie u starego Araba chłopiec szuka pomocy. Ibrahim nazywa go Momo, dba, by nastolatek nie chodził głodny, przekazuje mu też swoją opartą na naukach Koranu, pozytywną i optymistyczną wizję życia. Z czasem zawiązuje się między nimi więź tak silna, że Momo woli zostać z Ibrahimem, niż zamieszkać z matką, która po latach przypomniała sobie o synu. Mimo rozlicznych przeszkód staremu Arabowi udaje się formalnie zaadoptować chłopca.
(fot. PAT)

Komentarzy: 6

Pseudonim: