W dużym starym domu Judith układa do snu swoją kilkuletnią siostrzenicę, Alexandrę. Matka dziewczynki nie zajmuje się nią. Tej nocy Alexandrę budzą podniesione głosy, jakieś krzyki dochodzące z dołu. Wystraszona dziewczynka schodzi powoli po schodach do salonu, gdzie w kałuży krwi na podłodze leży Judith. Od tamtego tragicznego momentu minęło wiele lat. Alexandra wiedzie z pozoru udane życie. Ma swój dom, męża Dana Lambetha, przyjaciół. Prowadzi dobrze prosperująca galerię. Organizuje akcje dobroczynne dla dzieci. Jednak nie jest szczęśliwa w małżeństwie. Niepokoją ją nocne koszmary: przed oczami przesuwają się mocno zatarte obrazy. Jak przez mgłę Alexandra widzi siebie, krew, matkę, rozpaczliwą walkę o życie, kiedy tonie w ogromnym domowym basenie. Alexandra próbuje rozmawiać o tym z matką, która przebywa w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym. Przytłoczona problemami Alexandra przyjmuje panieńskie nazwisko Kent, odchodzi od męża i postanawia zamieszkać w swoim starym rodzinnym domu. W domu zamglone obrazy stają się wyraźniejsze. Kobieta zaczyna podejrzewać, że to nie jej matka dokonała zbrodni przed laty. Nieświadoma zagrożenia dzieli się swoimi przypuszczeniami z niewłaściwą osobą. Od tej pory jest w śmiertelnym niebezpieczeństwie.
(fot. PAT)

Komentarzy: 0

Pseudonim: