Opowieść o dziejach rosyjskiej hrabiny spokrewnionej z carem. Zoja wychowywała się w carskim pałacu, pobierała prywatne lekcje baletu. Życie jednak jej nie oszczędzało, straciła wszystko: szansę na dalszą karierę, rodzinę, wreszcie swoją ojczyznę. W 1917 roku, mając zaledwie 17 lat, musiała uciekać z ogarniętego rewolucją Sankt Petersburga. Nie załamała się nawet po śmierci ukochanego męża Claytona, chociaż wdowie z dwojgiem dzieci, bez środków do życia, jest naprawdę ciężko. Jest rok 1930. Zoja wraz z dziećmi opuszcza nowojorski dom. Nicky patrzy ze smutkiem, jak tragarze wynoszą rodzinne meble. Mała Sasza tęskni za ojcem. Po znalezieniu nowego mieszkania Zoja zaczyna się rozglądać za jakimś zajęciem. Wciąż marząc o tańcu, próbuje szczęścia w słynnej rewii Ziegfelda. W końcu dostaje posadę w klubie tanecznym Fitzhugha. Pracując wieczorami, może więcej czasu poświęcać dzieciom. Ale kiedy podczas jej nieobecności w domu wybucha pożar i Nicky oraz Sasza omal nie giną w płomieniach, przysięga sobie, że już nigdy nie zostawi ich bez opieki. Niebawem los znowu się do niej uśmiecha. Otrzymuje propozycję pracy w eleganckim butiku Axelle przy Piątej Alei. Zdobywa zaufanie i sympatię szefowej, podsuwając jej pomysły na zwiększenie obrotów w sklepie.
(fot. PAT)

Komentarzy: 0

Pseudonim: