Dwóch mężczyzn ok. sześćdziesiątki, dawnych wychowanków zakładu dla trudnej młodzieży, spotyka się po latach, aby przeczytać dziennik pisany przez ich wychowawcę Clementa Mathieu w czasach, gdy pracował on w tym zakładzie. Pod wpływem lektury wracają wspomnienia. Clement Mathieu pojawia się w szkole z internatem w styczniu 1949 r. Niewysoki, łysawy i z nadwagą, niespełniony muzyk, który nigdy nie zrobił kariery, ma teraz być wychowawcą dzieci sprawiających kłopoty wychowawcze: drobni złodzieje, notoryczni uciekinierzy z domu itp. Szkołą kieruje stosujący brutalne metody dyrektor Rachin. Nowy wychowawca udowadnia chłopcom, że nie jest ich wrogiem, stara się powściągać ich agresję. Uzyskuje też od Rachina zgodę na prowadzenie chóru, chociaż sam nie jest pewien, jaki będzie wynik tego eksperymentu. Szybko przekonuje się, że muzyka rzeczywiście łagodzi obyczaje.

Film uhonorowano dwoma Cezarami i dwiema nominacjami do Oscara za muzykę i dźwięk.
(fot. PAT)

Komentarzy: 22

Pseudonim: