Trzy różne losy jednego człowieka, trzy potencjalne życiorysy, wynikające z przypadku, z pozornie drobnego faktu, który zasadniczo zmienia dalszy bieg wydarzeń.
Witek Długosz urodził się w Poznaniu w czerwcu 1956 r., kiedy jego ojciec - inżynier w Zakładach Cegielskiego - uczestniczył w strajku. Matka i brat bliźniak umarli przy porodzie. Witek wraz z ojcem przeniósł się do Łodzi, gdzie zamieszkał u ciotki - przedwojennej komunistki. Tu rozpoczął studia medyczne. Kiedy Witek był na trzecim roku, zmarł ojciec. Po jego śmierci chłopak zdecydował się na wyjazd do Warszawy. Od tego momentu zaczynają się różne wersje jego przyszłych losów. W jednej z nich za sprawą poznanego w pociągu komunisty Witek sam zostaje aktywistą partyjnym, którego błyskotliwa kariera zachwieje się w 1981 r., gdy kraj ogarnie fala solidarnościowych strajków. W drugiej za bójkę z sokistą na stacji zostaje skazany na miesiąc robót publicznych. Poznaje tam działacza opozycji, wciąga się stopniowo do pracy konspiracyjnej. W trzeciej wersji Witek spóźnia się na pociąg do Warszawy i na dworcu spotyka Olgę, dawną koleżankę z klasy. Zakochuje się w niej, wraca na studia, żeni się z Olgą, rodzi im się syn. Po dyplomie Witek poświęca się pracy naukowej. Wkrótce dziekan proponuje mu wyjazd do Libii z cyklem wykładów.
(fot. PAT)

Komentarzy: 13

Pseudonim: