Bośniacki oddział żołnierzy i ochotników w drodze do swoich wojsk gubi nocą drogę w gęstej mgle. Wszyscy zostają rozstrzelani. Ukryć udaje się tylko Ciki. Chroni się on w okopie w paśmie ziemi niczyjej. Do tego okopu zostaje niebawem wysłany dwuosobowy serbski zwiad. Jeden z nich dostrzeżonego w pobliżu trupa układa na minie, która wybucha, jeśli zdejmie się leżący na niej ciężar. Chwilę później Ciki zabija starszego żołnierza, a młodszego rani w brzuch strzałem ze znalezionego w okopie karabinu. Skazani na siebie Ciki i Nino, otoczeni przez serbskie i bośniackie wojska muszą na pewien czas połączyć siły i znaleźć jakiś sposób na bezpieczne wydostanie się z pułapki. Odziani tylko w majtki, by uniemożliwić przeciwnikowi rozpoznanie formacji, wzywają pomocy, machając z okopu białymi flagami. W oczekiwaniu na odsiecz toczą spór o to, kto rozpoczął tę głupią wojnę. Nieoczekiwanie okazuje się, że ułożony na minie Bośniak żyje.

„Ziemię niczyją” nagrodzono Oscarem w 2002 roku dla najlepszego filmu zagranicznego. Obraz Tanovicia otrzymał także m.in. Złoty Glob w tej samej kategorii, Europejską Nagrodę Filmową i nagrodę w Cannes za scenariusz oraz Cezara za debiut reżyserski.
(fot. PAT)

Komentarzy: 5

Pseudonim: