Uhonorowana nagrodą FIPRESCI i Srebrnym Niedźwiedziem za reżyserię na festiwalu w Berlinie w 2002 r. satyra obyczajowa na mechaniczną, zrutynizowaną codzienność, monotonię życia pozbawionego spontaniczności i radości. Czterdziestoparoletni Vincent mieszka na wsi, jest mężem korpulentnej Josephine i ojcem dwóch synów - niemal dorosłego już Nicolasa i 12-letniego Gastona. Mężczyzna codziennie rano dojeżdża na stację, a stamtąd pociągiem do pobliskiego miasta, gdzie pracuje jako spawacz w fabryce. Wieczorem wraca zmęczony, zjada spóźniony obiad, kładzie się spać. W młodości malował obrazy, wydaje się, że nawet miał talent, ale teraz jest znużony codziennym kieratem. Pewnego poranka mężczyzna zdobywa się wreszcie na bunt: zawraca spod bramy fabryki w kierunku wzgórz na obrzeżu miasta, wyciąga się na trawie, zapala papierosa. Później spaceruje po mieście, popija piwo. Wieczorem odwiedza ojca, który przed laty rozstał się z jego matką. Vincent wyjawia mu, że pragnie podróżować. Staruszek wręcza mu gruby plik banknotów. I Vincent rusza w podróż... Po jakimś czasie wraca jednak do wioski. Z torbą podróżną staje na progu domu niepewny, jak przyjmą go bliscy.
(fot. PAT)

Komentarzy: 0

Pseudonim: