Liryczna i łagodna wizja Dzikiego Zachodu, z bohaterem będącym zaprzeczeniem legendarnych rewolwerowców, niemal pozbawiona strzałów i z gorzko-ironicznym zakończeniem. „Ballada o Cable'u Hogue'u” opiera się na paradoksach: najgorsza rzecz, jaka się przydarza bohaterowi (zdrada na pustyni), przynosi mu pieniądze i szczęście, najlepsza (powrót ukochanej) - kończy się dla niego tragicznie. Sam Cable Hogue również jest pełen paradoksów: prosty i egocentryczny jak dziecko, jest zarazem skąpy i przebiegły. Ograbiony przez wspólników wędruje samotnie przez pustynię. Bliski śmierci z pragnienia i wyczerpania natrafia wreszcie na źródło tryskające z ziemi kilkadziesiąt metrów od trasy dyliżansów. Zakłada tam karczmę, jednak cały czas nie zapomina o zemście na tych, którzy go oszukali.
(fot. PAT)

Komentarzy: 14

Pseudonim: